ความสุขเล็กๆ ของน้องหมู ก่อนถูกฆ่า

ปลายปี 2566 แอดมินได้มีโอกาสไปโคราชกับตณะผู้แสวงบุญกลุ่มหนึ่ง โดยนั่งรถจากนครสวรรค์ช่วงประมาณ ตี 2 เราตู้วิ่งมาถึงเนินเขาลูกหนึ่ง และขณะเดียวกันได้มีรถสิบล้อเข็นหมูใส่กรงมาเต็มคันรถ ผ่านรถตู้ของแอดมินไป คันที่ 1 แอดมินได้แต่มองดูหมูในกรงที่ขับผ่านไปในความมืด และรถก็วิ่งมาได้สักระยะ ก็มีรถสิบล้อเข็นหมูใส่กรงมาเต็มคันรถ ผ่านรถตู้ของแอดมินไป คันที่ 2 และรถเข็นหมูคันที่ 2 นี้ ทำให้แอดมินเริ่มสนใจรถเข็นหมูมากขึ้น เลยมองดูหมูๆ ที่ถูกขังในกรงบนรถสิบล้อ รถวิ่งตีคู่กันมา ผ่านแสงไฟที่สาดส่องมาจากเสาไฟสูงข้างถนน ทันใดนั้นสายตาก็เหลือบไปเห็นหมูตัวหนึ่งในกรง มันนั่งหลับตาพริ้ม ดูหน้ามันฟืนมาก มันคงกำลังมีความสุขที่ได้รับอากาศเย็นๆยามเช้ามืด ได้มองดูวิวข้างทาง แต่มันไม่เหมือนแอดมิน จุดมุ่งหมายของแอดมินคือไปให้ถึงวัดจีน แต่หมูตัวนี้จุดมุ่งหมายของมันคือโรงฆ่าสัตว์ ซึ่งมันไม่มีโอกาสได้รู้เลย และรถเข็นหมูคันที่ 2 ก็ได้ขับผ่านไป รถตู้แอดมินขับมาได้สักระยะผ่านเขา มีต้นไม้ข้างทางมากมาย มองดูวิวนอกกระจกรถตู้ผ่านไฟส่องสว่างข้างทาง พร้อมกับอากาศที่เย็นๆของปลายปี ทำให้มีความสุขดีนะ แต่ใจก้อยังไม่เคยลืมไอ้หมู่นั่งซิลรับลมในกรงตัวนั้น และแล้วสิ่งที่ไม่คาดคิดว่าจะเห็นอีกคือ รถสิบล้อเข็นหมูใส่กรงมาเต็มคันรถ ผ่านรถตู้ของแอดมินไป คันที่ 3 !!! แอดมินตกใจมาก คิดว่า รถคันนี้มุ่งหน้าไปทางโคราช ซึ่งเป็นเมืองใหญ่ เขามีการฆ่าหมูมากขนาดนี้เลยหรือ เขามีงานอะไรหรือเปล่า หรือว่าสิ่งที่แอดมินเห็นเป็นเรื่องปกติ ที่ในแต่ละคืนจะต้องมีหมูถูกฆ่าเป็นจำนวนมาก……ด้วยความเพลียเพราะตื่นเช้ามาก เลยเผลอหลับไป ตื่นมาอีกทีรถขับผ่านภูเขาน้อยใหญ่ข้างทาง หมูบ้านมากมาย พร้อมอากาศที่มองดูแล้วสดชื่น ดวงอาทิตย์ดวงโตๆ กำลังจะโผล่ขึ้นมาสาดส่องให้แสงสว่างอีกหนึ่งวัน ซึ่งจิตเรามีความสุขมากนะ เพราะนานๆจะได้นั่งรถไปเที่ยวไกลๆสักครั้ง….แต่น้องหมูนั่งซิลในกรงตัวนั้นยังคงอยู่ในใจของแอดมิน….มันเป็นความสุขเล็กๆของน้องหมูก่อนถูกฆ่า